چهارشنبه 21 آذر ماه سال 1386
من واژه کوچک بودنم
تو مظهر همیشه ماندنی
من آغاز ناچیز قصه ام
تو امید همیشه داشتنی
من شادان از دنیایی بودنم
تو سرمست همیشه ماندنی
من بیتاب از پریشانحالیم
تو قصه همیشه خواندنی
من بی تو یک برگ کوچکم
تو خورشید نورافشان منی
من آهنگ دلگیر هستییم
تو قصیده بیداد منی
من آواز حزین یک شبم
تو مانند شادی کودکی



